Hipoteka to ograniczone prawo rzeczowe na nieruchomości, ustanowione między wierzycielem i dłużnikiem przez wpis do księgi wieczystej, określone w formie aktu notarialnego. Hipoteka zabezpiecza wierzycielowi pierwszeństwo dochodzenia swych praw do danej nieruchomości nawet przy zmianie właściciela danej nieruchomości. Jej przedmiotem może być także spółdzielcze, własnościowe, prawo do lokalu mieszkalnego lub użytkowego, pod warunkiem wpisania do księgi wieczystej, a także prawo wieczystego użytkowania gruntów, stanowiących własność skarbu państwa. W pojęciach bankowości hipoteka jest formą zabezpieczenia wierzytelności banku, zwłaszcza kredytów hipotecznych. Hipotekę może ustanowić właściciel nieruchomości niezależnie od tego czy jest on dłużnikiem banku. Jeżeli ustanawiana jest przez kredytobiorcę, który odpowiada za spłatę kredytu całym swoim majątkiem, wtedy hipoteka służy wzmocnieniu zabezpieczenia wierzytelności banku. W przypadku gdy hipotekę ustanowi osoba trzecia, to odpowiada tylko z obciążonej nieruchomości. Hipoteka zabezpiecza wierzytelności pieniężne i jest wyrażana w określonej sumie pieniężnej, przy czym, zabezpiecza oprócz należności głównej, także nieprzedawnione odsetki i koszty postępowania egzekucyjnego wierzyciela (instytucji banku). Przepisy o hipotece nie zabraniają ustanawiania kolejnych hipotek na nieruchomości, nawet jeśli wartość danej nieruchomości jest od nich niższa i występuje prawdopodobieństwo, że część wierzycieli nie zostanie zaspokojona. Ponadto wierzyciel hipoteczny nie musi wyrazić zgody na dalsze zapisy w księgach wieczystych, a właściciel nieruchomości nie ma obowiązku powiadamiania go dokonaniu tego obciążenia.